در قلب شهر رشت ، در سبزه میدان ، کوچه ای قدیمی و پر رفت و آمد که به محله قدیمی آفخرا منتهی می شود ، اتاقی غبار گرفته و مهجور توجه رهگذران را به خود جلب می کند . این آرامگاه از آن ِ کیست و چه رازی در آن نهفته است ؟ این پرسش رهگذران ِ بسیاری ست که گذرشان به آن مسیر افتاده و چشم هایشان سر در این اتاق ِ غبار گرفته و مرموز را دیده است ؛ جایی که نوشته شده : استاد ابراهیم پور داوود . هر روز خیلی ها با بی تفاوتی از برابرش عبور می کنند ، بی آنکه بدانند یا حتی کنجکاو شوند چه کسی در آن اتاق آرمیده است . حکایت ِ غریبی ست ، حکایت ِ ما مردم قدر نشناس …
آرامگاه چنین دانشمند بزرگی در قلب شهری فرهنگی خاک گرفته و مهجور مانده و برابرش و روی تاقچه اش پوست موز و تخمه به چشم می خورد و شور بختانه ساختمان ِ کناری آرامگاه ” اداره آموزش و پرورش ناحیه یک رشت ” قرار دارد که آن هم گهگاهی پرده ها و پلاکارد های شادباش و تسلیت را بر روی دیوار و در آرامگاه استاد نصب می کند و خوب نقش ِ آموزش و پرورش را ایفا می کند !
نام ِ هیچ خیابان یا کوچه ای در شهر به نام استاد نمی یابی …

۲۶ آبان سالروز درگذشت زنده‌یاد ابراهیم پورداوود است. او ایران‌شناسی بزرگ، اوستاشناسی نامدار، نخستین مترجم فارسی اوستا و استاد فرهنگ ایران باستان و زبان اوستایی بود.

دکتر_ابراهیم_پورداوود بی گمان یکی از بزرگترین خدمتگزاران زبان و فرهنگ ایران است، او آنچنان به زبان فارسی و فرهنگ کهن ایران دلبسته بود که گهگاه این دلبستگی شدید در نظر برخی عوام به شکل یک تعصب جلوه میکرد.
پورداوود در سال ۱۲۶۴ خورشیدی در استان گیلان شهر رشت بدنیا آمد و پس از تحصیلات مقدماتی فارسی و عربی آهنگ تهران کرد و از تهران به بیروت و در سال ۱۹۱۰ برای فراگرفتن علم حقوق به پاریس رفت و در پاریس بود که برای اولین بار مطالب تازه ای درباره فرهنگ کهن ایران و اوستا شنید و اولین جرقه های عشق به فرهنگ باستانی ایران در قلبش درخشید.
استاد پورداود پس از تحصیلات فراگیر در فرانسه و آلمان،ادبیات اوستا و پهلوی و کهن ایران را زیر نظر دانشمندان بزرگ آموخت، پورداوود وقتی به ایران آمد کرسی ادبیات باستان و زبان اوستا برای اولین بار در دانشگاه تهران به او سپرده شد.
کتاب اوستا سنگر و تکیه گاه استاد پورداوود بود و تسلط و تبحر او در این زمینه مورد تصدیق همگان و گفته هایش در این زمینه سند و حجت به شمار میرفت.
ترجمه اوستا بزرگترین تالیف اوست، از استاد پورداوود گزارش اوستا در ده جلد ، ایرانشاه ، خرمشاه ، پوراندخت ، گفت و شنود پارسی ، فرهنگ ایران باستان، هرمزد نامه و بیش از پنجاه و یک مقاله به یادگار مانده است.

بی گمان استعداد ذاتی و تلاش فردی او در کنار استادان بزرگ و آشنایی با خاورشناسان برجسته و راه یابی به کتابخانه های بزرگ بخصوص در آلمان و هند در پیشرفت و اعتبار علمی و پژوهشی ایشان حائز اهمیت زیاد است .
سرانجام استاد ابراهیم پورداوود در آبان ماه سال ۱۳۴۷ خورشیدی درگذشت. آرامگاه این پژوهشگر و دانشمند برجستۀ در سبزه میدان رشت واقع است.

گردآوری: پوریا همتی فعال فرهنگی و اجتماعی

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است -
آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد -

پایگاه خبری و تحلیلی گیل اورنگ